SC arhiva: Gdje su i šta rade ratni komandanti Vojske RS?! (I)

1336
Vojska RS
Vojska RS, foto: borackars.net

Rezervni oficiri Vojske Republike Srpske sa činovima pukovnika i potpukovnika ne uživaju nikakva posebna prava, čak ni oni koji su u ratu bili komandanti brigada.

SrpskaCafe donosi vam seriju tekstova sa imenima zaboravljenih ratnih komandanata VRS koji se danas ne mogu vidjeti na svečanostima prilikom obilježavanja značajnih datuma iz istorije RS, jer ih, prema sopstvenom priznanju, niko ne zove.

Većina ih prima penziju u visini od 400 do 600 maraka, dok starješina tzv. Armije BiH ili Hrvatskog vijeća odbrane primaju najmanje 1 200 KM, a nosioci “zlatnog ljiljana” i po dodatnih 350 KM mjesečno. Rezervni srpski oficiri diskriminisani su i kada su u pitanju bivše aktivne starješine VRS koje kao vojni penzioneri imaju mjesečna primanja preko hiljadu maraka.

Zasluge nemjerljive i zaboravljene

Uprkos tome što su tri-četiri godine komandovali brigadama i bili najodgovorniji za sudbinu nekoliko hiljada ljudi pod njihovim vođstvom, poslije rata su potpuno zaboravljeni i zanemareni od svih institucija. Njihove zasluge u stvaranju i odbrani Republike Srpske su nemjerljive, ali i potpuno zaboravljene.

Iako bi trebali da budu u prvim redovima, prava je rijetkost vidjeti ih na svečanostima prilikom obilježavanja značajnih datuma iz istorije RS, jer ih, prema sopstvenom priznanju, niko ne zove. Isto tako, zakon o pravima boraca ne prepoznaje komandante kao posebnu kategoriju, dok su s druge strane, mnogi od njih na stalnoj meti pravosudnih organa koji ih bez ikakvog osnova tereti za ratne zločine. U ratu pukovnici, a u miru kao pokojnici, jer iako su živi, za njihove zasluge niko ne mari.

Vojska RS
Vojska RS; foto: borackars.net

Prije nekoliko godina u Narodnoj skupštini RS pokrenuta je inicijativa da se ratnim komandantima brigade VRS obezbijedi poseban status. Poslanici su usvojili i zaključak kojim su Vlada RS i resorno Ministarstvo rada i boračko-invalidske zaštite RS obavezani da im obezbijede dodatna mjesečna primanja od po nekoliko stotina maraka, ali taj zaključak nikada nije realizovan.

Među rezervnim oficirima iz najvećeg korpusa VRS – Prvog krajiškog, koji su poslije rata penzionisani i kojima ni na koji način nije priznat status komandanata brigade su pukovnik Milorad Savić-Čiča, komandant Druge krajiške brigade, kao i komandanti četiri banjalučke lake pješadijske brigade potpukovnici Stevo Topić, Miloš Kesić, Rajko Milošević i Dušan Stevandić.

Penzioneri kao i svi drugi

Svi oni žive u Banjaluci, a bivši komandant Četvrte banjalučke brigade Dušan Stevandić kaže da se on i njegove kolege ni po čemu ne razlikuju od ostalih penzionera. Stevandić kaže da im niko ne priznaje ratne zasluge, ističući da je bilo tragikomično kada je pokrenuta inicijativa da se poseban status da poslanicima prvog saziva Narodne skupštine RS, dok ratne komandante i njihove borce rijetko ko i spominje.

– Komandanti koji su bili aktivni oficiri imaju solidne vojne penzije i većina je preko vojske riješila stambeno pitanje, dok rezervne starješine nemaju apsolutno nikakve privilegije, iako se tokom rata ni po čemu nismo razlikovali od komandanata brigada. Znam da je Narodna skupština RS usvojila zaključak da se rezervnim starješinama koji su bili komandanti brigada daju određene privilegije, ali sve je ostalo mrtvo slovo na papiru – kaže Stevandić.

Isti status kao pukovnik Milorad Savić i četvorica nabrojanih potpukovnika koji su komandovali banjalučkim brigadama ima i potpukovnik Predrag Mačkić koji je u martu 1995. godine preuzeo komandu nad Četvrtom banjalučkom brigadom od Dušana Stevandića.

(Napomena: Tekst je izvorno objavljen na portalu SrpskaCafe 2. novembra 2017. godine. Reobjavljen je bez naknadnih intervencija autora)

Besplatnu aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.

NEMA KOMENTARA

POSTAVI ODGOVOR